درمان افراد مبتلا به دیابت نوع 2 با مهار کننده های SGLT2 خطر قطع عضو را افزایش می دهد

14 اوت 2018- تحقیقات مجددا نشان داد که گروه دارویی مهارکننده های SGLT2، خطر قطع عضو را در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 افزایش می دهد.
مهار کننده SGLT2 با کمک به کلیه ها در دفع قند اضافه از طریق  ادرار، به کاهش قند خون افراد مبتلا به دیابت نوع 2 کمک می کنند.اما در سال های اخیر مطالعات، ارتباط مصرف این گروه از داروها با خطر بالاتر آمپوتاسیون(قطع عضو) مطرح نموده اند.
آژانس دارویی اروپایی و اداره غذا و داروی آمریکا (FDA) هر دو در سال 2017 تاکید کردند که بر روی جعبه های داروییSGLT2  هشدار " افزایش خطر قطع عضو" درج شود.
محققان از آن زمان تاکنون، همچنان به بررسی این ارتباط ادامه داده اند. حال محققان دانشکده ی بهداشت عمومی بلومبرگ در دانشگاه جان هاپکینز در این مطالعه ی جدید مجددا نشان دادند که خطر قطع عضو در میان افراد تحت درمان با این گروه دارویی بیشتر است.
در مقایسه با بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع 2 که تحت درمان با سولفونیل اوره، متفورمین و یا گلیتازون بودند، خطر قطع اندامهای تحتانی در میان کاربران جدید داروهایSGLT2 دو برابر بود.این میزان خطر بعد از در نظر گرفتن تعدادی از عوامل مانند شدت دیابت و سایر شرایط سلامت، به لحاظ آماری معنی دار بود.
بررسی داده های 953،906 شرکت کننده همچنین نشان داد که خطر آمپوتاسیون برای استفاده کنندگان جدید داروهای مهارکنندهSGLT2  نسبت به مصرف کنندگان جدید مهارکننده های DDP-4 و آگونیست های GLP-1 بیشتر است، اگرچه این یافته ها از لحاظ آماری معنی دار نبودند.

نویسندگان این مقاله اظهار داشتند که با توجه به عدم اطمینان در مورد ماهیت واقعی ارتباط بین مهار کننده های SLGT-2  و قطع عضو، پزشکان و بیماران باید گزینه های درمانی را با در نظر گرفتن خطرات احتمالی این محصولات در برابر مزایای آنها و در مقایسه با جایگزین های آنها، انتخاب کنند.
Benedict Jefcote، سردبیر سایت دیابت بریتانیا در مورد این یافته ها ابراز داشت که علت خطر بالای آمپوتاسیون در این تحقیقات به طور کامل مورد بررسی قرار نگرفته است، با این حال، نحوه ی عملکرد مهار کننده های SGLT2 ممکن است سرنخ هایی در مورد این ارتباط ارائه دهد.
ما می دانیم که این داروها به بدن کمک می کنند تا گلوکز اضافه را از طریق ادرار، دفع کنند. در حالی که این امر به کاهش قند خون کمک می کند، اما غلظت قند خون هنوز هم می تواند به اندازه ای بالا باشد که سبب گسترش عفونت در محل زخم و در نتیجه افزایش خطر آمپوتاسیون گردد.
این یک دلیل احتمالی است اما در حال حاضر نمیتوانیم تأیید کنیم که آیا این عامل در افزایش قطع عضو نقش دارد یا عامل دیگری مسبب این افزایش خطر است.
ماه گذشته یک ابزار جدید معرفی شد که می تواند به متخصصان مراقبت های بهداشتی کمک کند که افراد مبتلا به دیابت نوع 2 را که بیشترین منفعت را از درمان با مهارکننده های SGLT2 می برند، شناسایی کنند.یافته های این تحقیق در JAMA Internal Medicine منتشر شده است.

منبع:

https://www.diabetes.co.uk/news/2018/aug/sglt2-inhibitors-continue-to-be-linked-with-amputation-risk-in-type-2-diabetes-99711249.html